Archief | 23 maart 2020

Mentale leegte

Behoefte, hebzucht en angst zijn misschien wel de drie meest nadrukkelijke en doordringende krachten in onze wereld van vandaag. Eén derde van de 7,6 miljard bewoners van onze planeet is voortdurend op zoek naar het vervullen van de basisbehoeftes van het leven, terwijl de mensen in de zogenaamd ontwikkelde westerse wereld steeds meer gestuwd lijken te worden door zaken als macht, hebzucht, positie en imago.

Wat nu zo interessant is, is dat we onszelf bijna allemaal, waar dan ook op deze aardbol, begeven in een wereld die wordt geleid vanuit geld, macht en politiek, terwijl juist dat het tegenovergestelde is van de ware levensnormen die alle grote leraren van nu en vanuit de geschiedenis ons al meer dan duizend jaren duidelijk willen maken, namelijk, dat het leven voorbij angst, hebzucht, illusies, haat en afgunst voldoen aan de voorwaarden voor het realiseren van het leven vanuit je optimale ZELF en een leven vanuit pure liefde.

Mentale leegte
In vroeger tijden had ik met regelmaat last van ‘mentale leegheid’, een zo nu en dan aanwezige chronische perceptie van gebrek. In plaats van het tellen van mijn zegeningen, had ik alleen maar oog voor wat ik niet had…
Het is verrassend eenvoudig om in dat foute denken terecht te komen en er vervolgens in te blijven hangen. We zijn omringd door ontelbaar veel goeds en een overvloed aan spullen, maar alles wat ik op dergelijke momenten of zelfs dagen kon bedenken, ging over van alles en nog wat, wat ik niet had. Gelukkig hoeven dit soort valkuilen niet zo diep te zijn en hoeft de mentale leeghoofdigheid niet lang te duren.

Aandachtige aandacht
Eén van de meest belangrijke principes, die ik heb geleerd is, is dat ik leven geef aan dat, waar ik mijn focus op richt en dat juist dàt uitgroeit in mijn leven. Dus als ik in mijn mentale leeghoofdigheid stap, maak ik het gevoel en het ervaren van gebrek alleen maar groter. Ik zeur dan net zo lang en heb net zo lang medelijden met mezelf, dat ik uiteindelijk helemaal niet meer in de buurt van mezelf wil verkeren, omdat ik mezelf uiteindelijk niet meer om me heen kan verdragen!

Dankbaarheid
Toen ik me uiteindelijk realiseerde, dat een gevoel van dankbaar zijn voor wat ik allemaal al heb en ervaar, me toestaat om meer te ervaren van goede en mooie mensen, ervaringen, plaatsen, omstandigheden en dingen die ik in mijn leven wil, maakte dat voor mij het verschil wat het verschil maakt in deze wereld voor mij.
Dat heeft mij uiteindelijk geleerd, dat dankbaarheid voor wat ik ben, wat ik doe en wat ik heb, de toegangspoort is tot het door mij gewenste leven, inclusief een sprankelende en bruisende gezondheid.

Is dat voor jou niet hetzelfde?

Hans Oelen
Coach

%d bloggers liken dit: